Buca İkramiyesi…

Son zamanlarda Gençlerbirliği’ni biraz ihmal ettiğimi kabul ederek, bu hafta yazımı kırmızı-siyahlılara ayırmak istedim.

Devre arası transferleri ve Eskişehir maçından itibaren izlemeye başladığımız bir takım. Belçika liginden gelen iki oyuncu – birbirlerini iyi tanımaları olası olan isimler : Mununga ve Azofeifa. Erdal Kılıçarslan  ve Yasin gibi hızlı iki oyuncu alındı. Orhan Şam hadisesinden sonra Mehmet Akgün sağ kanada yerleşti. Savunma için yapılan Burak Özsaraç transferini olumlu buluyorum ama daha fazla savunma takviyesi yapılması gerekliydi.

Yeni gelenleri ayrı bir yere koyuyorum, eskilere eleştirilerim var. Eskişehir, Gaziantep ve iki Buca maçı…Serkan-Hurşut-Oktay bu isimlerin hala bir ahenkle oynayabildiğini düşünmüyorum. Hepsi değerli oyuncular, faydalı isimler fakat bal yapmayan arılar gibi…Birleşmiyor futbolları. Azofeifa ile Mununga’nın uyumunu biraz bekleyeceğiz gibi, Mununga henüz bize kendini gösteremedi, Azofeifa’nın arzulu futbolunu beğeniyorum.

Mehmet Akgün, bulunduğu mevki nedeniyle savunma oyuncusu fakat hücumu daha fazla seviyor gibi. Elbette bu takım için faydalı fakat asli görevini unuttuğu anlarda çok kolay adam kaçırıyor. Mahmut Boz’u ikinci Buca maçında inanılmaz beğendim fakat ilk yarıda elle oynadı, hakem bunu görmedi, vermedi. Burak’ın defansta olması bir sigorta..Tecrübesi ile çok şeyler katacağına eminim.

Gençlerbirliği taraftarları herhalde böylesine eskilerin bile kendi aralarında hala uyumsuz olduğu, yenilerin alışma evresinde olduğu dönemde bu Buca maçlarına ikramiye gözüyle bakıyordur. İlk Buca maçında  Zumdick’in onbiri açıkçası birbirini bozabilecek oyunculardan kuruluydu.  İkinci maçta ise daha derli toplu bir kurgu sahaya sürmüştü. Oktay her ne kadar ikinci maçta takipçiliği ile golü atsa da, bol pas hatası ile dikkatimi çekti. Murat Kalkan ikinci yarıda formda, hep derim bu ligde en beğendiğim kanat futbolcularındandır.

Buca, Kasımpaşa karşısında beni çok etkilemişti , Ankara’da neden tutuktu anlayamadım. Gençlerbirliği’ne adeta piyango oldu. Kırmızı-siyahlılar kupada finale gidebilir, bu vesile ile de Avrupa’ya…

Serdar Özkan / Koray Gençerler

Ankaragücü’nün Kayseri maçında bir oyuncu ve bir hakem satırlarıma düşmek durumunda kaldı. Öncelikle Serdar Özkan….Bütün maç boyu rakipleriyle itiş kakış, kavga, dövüş…Tamam hırslı olmasını bekliyoruz, bu formanın da değerini bilmezse artık Türkiye’yi gezen futbolcular serisine katılacak diyoruz da bu isyan neye, kime? Futbolu çirkinleştirmek neden?

Tabi Serdar’ın böyle olmasında kimin katkısı vardı? Koray Gençerler’in! Yan hakemliği döneminde son derece takdir ettiğim hakemimiz, ne yazık ki maçın başında gereken hamleleri yapmayarak sertliğe prim verdi. Sadece Serdar’ın çizgideki hadiseleri değil, ceza sahası içinde yapılan ve kart gerektiren sertliklere de göz yumdu…Ve maç bitince kart gösterdi…Koray Gençerler’in bu maçtaki notunu gerçekten merak ediyorum ama 10 üstünden 5 alması bile mucize.

Ankaragücü’nü genel olarak değerlendirmeye gelince…Geçen gün Facebook’ta bir taraftarın yazdığı yorum vardı ve çok beğendim, bu alınan oyuncuları da hesaba katarak “adam alsak ne fayda takımda ruh olmadıkça”

Ümit Özat’tan bir ricam var. Sanırım yönetim kendisini gönderene kadar gitmeyecek. Yönetimin sessizliği sıra dışı derecede ilginç. Ümit Özat, madem Ankaragücü’nü çok sevdiğini belirtiyorsun, ricam, sürekli basına demeç ve röportaj vermekten kaçınman.  Meramını anlattın, bir olay yaşandı ama artık bunu sürdürmesek nasıl olur? Sen konuştukça taraftarın tepkisi artıyor, Ankaragücü’nün ligden düşme potasına doğru yolculuğu gözden kayboluyor, İpteki cambaza bak oyunu oluyor…