Anadolu'nun bağrından kopup gelen, tribünlerinde binlerce yüreğin tek bir sevda için çarptığı o köklü kulüplerin, Süper Lig'in ışıltılı sahnelerinden amatör kümenin tozlu sahalarına uzanan serbest düşüşü; Türk futbolunun kanayan yarası, bitmek bilmeyen o hazin senfonisidir.
Daha dün Avrupa'da fırtınalar estiren, Süper Lig'in devlerine kök söktüren Eskişehirspor, Bursaspor, Kardemir Karabükspor, Ankaragücü, Akhisarspor, Malatyaspor, Mersin İdmanyurdu, Orduspor, Giresunspor ve Denizlispor gibi çınarların birer birer devrilmesi tesadüf değil; birbirini amansızca tetikleyen bir hatalar zincirinin, bir vizyonsuzluk girdabının sonucudur.
Süper Lig ile alt ligler arasındaki mali makas, aslında bu hazin sonun ilk perdesini hazırlar. Yayın gelirlerinin sıcaklığı, sponsorlukların ve isim haklarının cazibesi küme düşüldüğü o uğursuz anlarda bir anda kesiliverir. Ancak geride kalan, sadece bir alt lig takımı değildir; sırtında Süper Lig standartlarında yapılmış, çoğu döviz bazlı ve astronomik rakamlı sözleşmelerin kamburunu taşıyan bir enkazdır. Gelir bir anda cılız bir dereye dönerken, giderler devasa bir nehir gibi akmaya devam eder.
Ne yazık ki Anadolu'nun futbol akılları, uzun vadeli ve köklü bir gelecek inşa etmek yerine her zaman "şimdi"nin peşinden koşar. Düştüğü yerden hemen kalkma hırsıyla, altyapının bereketli topraklarına tohum ekmek yerine; yaşı kemale ermiş, şöhreti yeteneğinden büyük futbolculara alt liglerin boyunu aşan bol sıfırlı maaşlar dökülür. Yapılan her yanlış hamle, ödenmeyen her tazminat ve fesh edilen her yabancı oyuncu kontratı; kulübü biraz daha karanlığa iter.
Devamı için tıklayın...