Sporx.com yazarlarından Erdi Aydemir, Olimpiakos-Galatasaray Medical Park müsabakasını değerlendirdi.
Abone Ol
Yunanistan'daki maçın sonucu ne olursa olsun yazımın başlığını bu şekilde atmaya karar vermiştim. Çünkü Galatasaray Medical Park, Türk takımları içerisinden Top 16'yı onurlu şekilde kapatan tek takım oldu.
Oktay Mahmuti'den taraftara, yardımcı antrenörlerden yedek oyunculara herkes, kişisel onurlarının peşinde koştular ve Euroleague'teki tek gururumuz oldular.
Sezon başında bu takım kurulduğunda ben dahil herkesin Euroleague'le ilgili şüpheleri vardı. Çünkü elemeden çıksalar bile, Top 16'yı görseler bile bu turda çok büyük farklarla grup sonuncusu olacaklarını düşünmüştük. Ama onlar dördüncü sıradan girmelerine rağmen çeyrek finalleri son maçta kaybettiler.
Geçtiğimiz sezon Beko Basketbol Ligi'nde final oynamış olmalarına rağmen ne Anadolu Efes'in ne de Fenerbahçe Ülker'in önünde olmalarını bekliyorduk. Çünkü diğer iki rakibi çok büyük yatırımlarla sezona girmişlerdi. Galatasaray cephesi ise çoğu kişinin kafasında kapalı kutu olan isimlerle sezona başlamıştı.
Jamon Gordon için “eğer o kadar iyiyse Olimpiakos onu neden bıraktı?” diye düşünüyorduk. Çünkü mali sıkıntılara rağmen Yunan ekibi bazı kilit isimleri kadrosunda tutmuştu. Üstüne üstlük Gordon onlar için çok büyük bir mali külfet değildi.
Furkan Aldemir konusunda yetenekleri kabul ediliyordu fakat Euroleague gibi bir canavarlar dünyasında neler yapacağı şüpheliydi.
Darius Songalia Avrupa Şampiyonası'nda iyi performans göstermişti ama Galatasaray'ın asıl ihtiyacının 5 numara olduğu düşünülüyordu.
Zaza Pachulia için umutluyduk ama ilk haftalardaki görüntüsü bu transfere de gölge düşürmüştü. Belki lokavt olmasaydı bambaşka bir performans sergileyecekti.
Boris Savovic en çok şüphe duyduğumuz isimdi. Çünkü herkes Galatasaray Medical Park'ın Euroleague'in ilk turunda elenen takımlardan transfer yapması beklenirken o sadece Adriyatik Ligi tecrübesine sahipti.
Jaka Lakovic ise isim olarak çok iyiydi ama Barcelona Regal'in onu bırakması ve Galatasaray'dan daha önde takımların ona ciddi teklif götürmemesi soru işaretiydi.
Takım içindeki Cevher, Caner, Haluk, Göksenin, Evren gibi isimler ise geçmişte hiç büyük hülyaların oyuncuları olmamışlardı.
Mevcut takımdaki güvendiğimiz yegane isimler Ender Arslan, Luksa Andric, Preston Shumpert, Tutku Açık ve Josh Shipp'ti. Tutku ve Ender'in çok önemli maçları kaçırdıkları, Shumpert'ın da Top 16'da ruh gibi olduğunu unutmamak gerek.
Ama tüm bu oyuncular Oktay Mahmuti'nin doğru yönetimi altında bambaşka bir takım haline geldiler. Kuşkusuz bu onurlu resmi yaratan palet ve fırça, Koç Mahmuti'ye aitti.
İşin özeti Galatasaray Medical Park, bu sezon Euroleague'te hoş bir seda bırakan iki üç takımdan biriydi.
O iki üç takımın içinde Anadolu Efes ve Fenerbahçe Ülker'in olmadığı da ayrı ve pek acı bir gerçek.
