Singapur'un 15 milyon dolarlık teklifini reddetti

Türk Tekvandosunun son yıllarda parlayan yıldızı Servet Tazegül, Gülten ve Beyler Tazegül çiftinin üç kız evladından sonra 1988'de dünyaya gelen tek erkek çocuğu. 1970'lerde Almanya'ya göç furyasının yaygın olduğu süreçte Kars'tan gurbete giden Tazegül ailesinin en son ferdi. Rio 2016 Avrupa Kıta Elemeleri'nde bir araya geldiğimiz yetenekli sporcu, Zaman'a başarılarından kariyer planlamasına, 2012'deki olimpiyat şampiyonluğundan yaşadığı zorluklara kadar birçok konuda açıklamalarda bulundu. Sohbetimizin satır başları şöyle:

Tekvandoya Çinli Uzakdoğu dövüşçüsü Jackie Chan'in filmlerini izleyerek başladım. İlham kaynağım oldu. Ailem isteğimi görünce 5 yaşında tekvandoya yazdırdı. Sevdiğiniz işte kendinize inanır ve güvenirseniz başarı geliyor. Ben de öyle yaptım. Avrupa, dünya ve olimpiyat şampiyonlukları gördüm.

2008'de bronz madalya kazandım. Başkaları olsa buna sevinirdi. Ben üzüldüm. Hedefim her zaman şampiyon olmak. Kendimi inandırdım. Servet bir daha üçüncülük kürsüsüne çıkmayacaksın diye şartlandım. 2012'de Londra Olimpiyatları'nda hedefime ulaştım. İnsanların altın madalya sonrası “Bizi mutlu ettin. Allah da seni mutlu etsin.” sözleri beni gururlandırıyor.

2012 Londra Olimpiyatları'nda altın madalya kazandıktan sonra Singapur, kendileri adına yarışmam için 15 milyon dolar teklif etti. Ben bu sporu para için yapmıyorum. Ay-Yıldızlı bayrağımızı taşımaktan gurur duyuyorum. Milletimize ve ülkemize hizmet etmekten güzel bir şey yok. Hiç düşünmeden reddettim. Bu teklif ilk başta federasyon vasıtasıyla yapıldı. Direkt bana gelmediler.

Şampiyon sporcu olduğum için rakiplerim karşıma daha motive çıkıyor. Dünyada benim mücadele ettiğim 68 kiloda çok iyi isimler yarışıyor. Olimpiyatlarda 8 sıklet 4'e düşüyor. Böyle olunca farklı kategorilerin şampiyonları da 68 kiloda tatamiye çıkıyor. Üç platformda dünya şampiyonlarıyla karşılaşıyorsunuz.

OLİMPİYAT KOTASINI SAKAT SAKAT ALDIM

 Rio 2016, üçüncü olimpiyatım olacak. O kadar çok olimpiyata katılıp hepsinden madalya kazanan sporcu sayısı çok az. Bunu başaran ilk isim olmak istiyorum. Daha önce bronz ve altın kazandım. Boşum yok. Bunu devam ettireceğim.

 Altı aydır sakat sakat maçlara çıktım. 2015'te Rusya'da dünya şampiyonluğuna ulaştım. Sol ayak bileğimden sakatlandım. Her şeye rağmen olimpiyat kotasını aldım.

 2012 Londra Olimpiyatları öncesi annemi kaybettim. Yıkılmıştım. Zorlu süreçti. Olimpiyatlar'a gitmemeyi düşündüm. Üzüntüden hiçbir şeyi önemsemiyordum. Sağ olsun federasyon yetkilileri Almanya'ya geldi. Kampı benim oturduğum şehir Nürnberg'de yaptık. Annemin hastalığı döneminde bana yardımcı oldular. Az da olsa antrenman yaptım. Kazandığım altın madalya ile bu desteği karşılıksız bırakmadım.

EŞİM DE SPORCU, ÇOK İYİ ANLAŞIYORUZ

 Eşim Melda da tekvandocu. Sporcu olduğumuz için yoğun çalışma tempomuz var. Kamplar sebebiyle çoğu zaman bir araya gelemiyoruz. 3,5 aylık kızım var. En çok da onun hasreti oluyor. Ama eşim bu konuda anlayışlı. Sporcu olduğu için aynı dili konuşuyoruz.

 Sosyal aktivitemiz pek yok. Eşimle arada kahve içmeye çıkarız. Sinemaya gideriz. Go kart, paintball gibi şeylerle vakit geçiriyoruz. Arada arkadaşlarla halı sahada futbol oynarız. Dışarıda beni tanıyorlar. Fotoğraf çekinmek isteyenler oluyor. Güzel his.

 Benim hedefim her zaman zirvede olmak. Kendimde o potansiyeli gördüğüm sürece bu spora devam edeceğim. Milletimiz bizi büyüttü bu yaşlara getirdi. Emek verdi. Keyfime göre “Sıkıldım” diyerek bırakamam. Alttan birileri gelir, ben bu ışığı görürsem o zaman kenara çekilirim.

MİLLETİN VE ANNEMİN MANEVİ DESTEĞİ VARDI

Türk milletinin ve rahmetli annemin manevi desteğini her zaman hissettim. O da şampiyon olmamı çok istiyordu. Annem, sakatlığımdan dolayı çektiğim acıları görünce, “Yapma oğlum. Sağlıktan önemli değil.” derdi. Sonrasında, “Git şampiyon ol, için rahatlasın.” dedi. Ben de başardım.

Babam her maçıma gelir. Benimle sürekli övünür. Utandırıyor bazen. “Servet benim oğlum. Olimpiyat ve dünya şampiyonu.” diyor herkese.