Ermenistan maçı
Sportif açılım da olsun

Kendimi bildim bileli, yarım asırdır Türk futbolu hep çalkantı halinde. Bazen bir atımlık barutla tarihe kahramanlık menkıbeleri düştük, bazen üç kişiyle destan yazdık...
1956’daki 3-1’lik Macar galibiyetini bayrak ettik!
Almanları  Almanya’da 2-1 yendiğimizde Berlin Panteri Turgay Şeren’i tarihe yazdık.
O günden bu güne başarılarımız parmakla sayılacak kadar azken, hüsranlarımız oldu bize bir destan!
Ancak insan beyni, hele bir de ‘başarıya aç’ Türk beyni, kırk yılda bir coştuğu günü hatırlayarak tatmin olduğu, kendince moral bulduğu için yakışır yakışmaz herkesi lider ilan ettik; onlara kaptan, başkan, komutan, imparator yaftası vurduk!
Oysa dünya ile kıyaslandığımızda en alt basamakları tırmanmaya gayret eden bir takım olarak her seferinde üçüncü basamaktan arkaya yuvarlanan bir portre çizdik!
İnanın inanmayın durum bu!... Sporx’i buradan Google’da işaretle, en özel haberlere ilk sen ulaş! İŞARETLE Bırak en iyi 2.liği en kötü 3.yüz!
Her daim mevsimlik başarıları kendimize yeter bulduk, ama dünyanın en baba takımlarına da her seferinde kafa tutmaktan kendimizi alamadık!
İngiltere’ye Ada’yı batırmaya gittik,
Fransa’da horozu boğazlamaya kalktık,
İtalya’da çizmeyi ayağımıza geçireceğiz dedik...
Dedik oğlu dedik...
Ettiğimiz lafı çoğunca yedik.
Son örnek İspanya!
Orda da burada da İspanya’yı yener Afrika 2010’a gideriz dedik.
Gidemeyeceğimizi kundaktaki çocuk bile bilirken,
Son ana kadar eşeğin önüne ot koyduk!

Grupta İspanya’nın yarı puanına bile ulaşamadık.
İspanya 27 puan, Türkiye 12 puan topladı...
Bosna’nın tam 7 puan gerisinde kaldık!
En iyi, ikinci olalım derken en ‘kötü üçüncü’ olduk!

Biri bunu bana izah etsin!
2002’de Dünya 3.’sü olduk...
2004’te yok olduk
2006’da toz olduk,
2008’de Avrupa 3.’sü olduk...
2010 Afrika yolunda en kofti grupta en kötü 3. olarak cümle aleme rezil olduk!

Şimdi biri bana şunun cevabını versin;
Bu kelek grupta; İspanya, Bosna Hersek, Belçika, Estonya, Ermenistan arasından Türkiye çıkamıyorsa, nereye gitti 2008’deki Avrupa 3.’lüğü'
O, 3.’lük başarıysa
Bu gruptaki 3.lük ne'
O, 3.’lük şanssa
Bu gruptaki şanssızlık ne'

Ne yazık ki ikisi de aynı TFF ve aynı FT yönetiminde oldu...
Nur içinde yatsın Hasan Doğan ama...
İyi ki bu günleri görmedi...
Şimdi bu yazdıklarımı;
Gören gözler, akıllı başlar takdir etsin.
Türk usulü aşkla yananlar ve de yalaka-ı hümayun ile erbab-ı şakşak hiç fikir beyan etmesin!
Sonuç onların eseridir!
Müsterihim....

Terim'le 15 yıl nasıl geçti'
Hey gidinin futbolu hey... Neredeydik nerelere geldik...
Acaba futbolda kaç arpa boyu yol gittik'

Bugünün hesabını yapmak için az geri dönmek gerek;
Yıl 1994, çiçeği burnunda Milli Takımlar Teknik sorumlusu Terim diyor ki;
Kendi ekolümüzü yaratacağız!
Yıl 2009, Milli Takımlar Teknik Sorumlusu yine Terim, diyor ki;
En olgun dönemimdeyim. Başaramadım sorumluluk benim, Ermenistan maçı son maçımdır, gidiyorum!
İşte 15 yıllık Terim döneminde gelinen nokta budur.
Ne kendi ekolümüzü yaratabildik ne sistem kurabildik, ne doğru dürüst bir kadroya sahip olabildik!
Bu sürecin sadece 6 yılında Terim milli görevde. Başında ve sonunda. Arada Mustafa Denizli, Şenol Güneş ve Ersun Yanal da var...
Ancak Terim Türk futbolunda son 15 yıllık dönemde Galatasaray’daki mükemmel başarılarıyla da var. Bunu daha sonraki yazılarımda yazacağım. Konu uzun... Milli konuyu dağıtmak istemiyorum.
Terim son milli süreçte 100’e yakın futbolcu denedi, son maçımızda; ‘futbolcu olmaz’ diyerek Galatasaray’dan yolladığı 33’lük Ceyhun’u tekrar kadroya aldı. Daha Yusuf da var, Nihat da, Ayhan da, Rüştü de... Bunlar 15 yıl önce Terim’in Türk futboluna damga vurduğu günlerdeki bebeleriydi...
40’ına merdiven dayadılar ama hala varlar...
Terim’in  bir yenilik getirmediğinin ispatı olarak yine varlar....
Peki o zaman;
Nerde kaldı prensipler, nerede kaldı yeniden yapılanma, nerede kaldı Türk Milli Takımı’nın geleceğe adımları... Nerede kaldı kendi ekolümüzü yaratmak'
Hedef; koltuğu kaptırmamak için günü kurtarmaktı!
Gün de kurtulamadı!
Bugün de battık!

Kaynana Semra kadar olamadık!
Sitemlerim medyaya...
Bu sona gelene kadar, sonun hüsran olacağını bile bile yanlışa ortak olundu. Ahbap çavuş ilişkisiyle gün geçirildi. Medya görevini yapmadı!
Kaynana Semra için sabahlara kadar uçkur edebiyatı yapanlar, ‘Biri Bizi Gözetliyor’da kapalı kapıları ardına kadar açıp gizli olması gerekenleri faş edenler... Neden bu güne kadar bir açık oturum yapıp da Türk futbolu nereye gidiyor demedi'
Neden'
Kimden çekindiler'

Türk futbolu lobisi olanların elinde oyuncak oldu.
Türk futbolunun içine el birliği ile ettik!
Şimdi dillerde bir ‘yeniden yapılanmadır’ gidiyor!
Kim yapılandıracak, kimle yapılandıracak'
Siyaset buna cevaz verecek mi'

Ermenistan maçı bence futbolda bir fasl-ı bahardır
Bu akşam Bursa’da oynanacak Ermenistan maçı hem siyasi hem sportif bir açılım olarak tarihe damga vuracaktır.
İstisnai durum olduğu için kabulde hoşgörülüyüm ama asla ve asla sporla siyaseti aynı kantara koymam. Olmaz. Olamaz!... Yakışık almaz!

Bu akşam hayırlar diliyorum...
Maç üzerine söylenecek hiçbir şey yok.
Bu maç; futbolda fasl-ı bahardır.
Allah inşallah bundan sonramızı rengarenk çiçeklerle donatsın...

Erhan Telli üzülme bu devir bitecek!
Erhan Telli Bursa’da Bursaspor Başkanı ve adamları tarafından dövülmüş!
Olay şu;
Bursaspor Başkanı İbrahim Yazıcı ve Fatih Terim dün idman esnasında tribünde konuşuyorlar. Arkalarında da Habertürk gazetesinden Erhan Telli var. Çok da kibar, çok da başarılı bir gazetecidir Telli. Dürüsttür. İlkelidir.
O konuşmada Terim;
‘Daha istifa etmedim... Bunu basın yazıyor. Daha basın toplantısı yapacağım orada söyleyeceklerim var. Ermenistan maçı son maçım, dedim ama istifa etmedim’ demiş...
Erhan Telli de bunu gazetesine bildirmiş...
İşte haber, hem de olayın kahramanının kendi ağzından.
Haber çıkınca Terim, Bursaspor Başkanı’na medyaya haber sızdırdı diye tavır(!) koymuş. Olayı sen basına verdin gibilerden... Oysa Erhan Telli’nin orada olduğunu Terim görmüş. Bu bilgim Erhan’dan.
Başkan İbrahim Yazıcı da Terim’in bu tavrından etkilenmiş ve senin yüzünden oldu diye korumalarıyla Erhan’ı kaldırtmış!... Aman Yarabbim!...

Ayağa kalksana pısırık medya!
Ben ne dayaklar, ne hakaretlere şahit oldum, yaşadım...
Bu maganda dünyasının sonu geldi. Yavaş yavaş tası tarağı toplayıp gidecekler...
Bir şartla;
Medya görevini yapacak!
Kendisine yapılan saldırılarda ‘bana dokunmayan yılan bin yaşasın’ demeyecek!
Nokta kadar menfaat için, virgül gibi eğilmeyecek!

Taraftarca,
Medyun-u şükran olmuşçasına,
Kalemini, dilini satarcasına birilerine bağlanmayacak,
Korkmayacak...
Malum, güç odaklarına el vermeyenlere, dirsek teması yapmayanlara bu ülkede rahat yüzü yok!
Mutlaka bir çemberin içine girecek ve lidere müritlik edeceksin ki ufkun açılsın!
Yoksa hiçsin!
Allame-i cihan olsan hiçsin...

Ben ne dostlar gördüm, suya sabuna dokunmayan...
Ben ne meslek başkanları gördüm hakkaniyetle üzerine gidilmesi gereken durumlarda sırtını hakikatlere dönen!
Bu programda konuşmayalım başka platformda konuşuruz diyerek üzerine gidilmesi gereken haksızlıkları hasır altı eden...
Ben ne meslektaşlar gördüm kırk yıllık arkadaşları hakarete uğrar, aşağılanır, yeni türedi bir yığın kifayetsiz muhterisler yazar olup köşe kapar, koltuk bulur yorum yaparken onlar susup kafayı kuma gömen!

Habertürk gazetesinden Erhan Telli kardeşim Bursa’da dayak yemiş...
Habercilik yaparken...
Yazdığı haber doğruyken...
Ermenistan maçı için olağanüstü emniyet tedbiri alınır, Ermeniler korunurken benim evladım, benim meslektaşım Bursa’da dayak yiyor!
Elleriniz kırılsın!
Ayağa kalksanıza pısırık medya!
Bana mı kaldı sadece bu isyan'

Mustafa Denizli Terim için ‘onu en iyi anlayan benim’ demiş...
Çok haklı...
Damdan düşenin halinden damdan düşen anlar!

Bu millet de halden anlar...
Bir damla bal için yıllardır keçi boynuzu yedirenleri de hiç affetmez!