Aykut Kocaman: "Herkesi yendik, 2011'de Fenerbahçe'nin beline vuruldu"

"Trabzonspor kuvvetli bir takımdı. İkinci yarının ikinci maçı Trabzonspor'laydı. Kaliteli oyunculardan kurulu bir gruptu. Uyumsuzluk vardı. Büyük ihtimalle benle oyuncular arasında da bir uyumsuzluk vardı. Herkes şapkasını önüne koydu, doğru düşünmeye başlayınca ekip olduk. Ekip haline gelmek önemliydi.

Ben çalışma ve gelişmeye inanırım. Bazen değişim anı gelince atlamamak lazım ama önce bir gelişme! Kimde ne var, ne kadar gelişilebilir ona bakarım."

"2010/11'de sezonuyla ilgili tek bir sahne söyleyecek olursam, Gaziantep maçındaki sahnedir. Stoch'un direkten dönen topunu Andre Santos'un tamamladığı bir sahne. Bir de Bucaspor maçı vardı. İlk defa liderliği o maçta alacaktık diye hatırlıyorum. Bazı polis müdürleri oturmuşlar, o maçın skorunu biliyorlarmış falan filan. Böyle büyük cümleler kurdular. 3-1 mağluptuk o maçta. Niang cezalıydı. Güiza'yı ilk defa kadroya aldık. Kadroda yoktu. Zorunda kaldık. 3-1 geriye düştük. Kontrol yeteneğimiz de düştü oyunda. Rakip sahada oynuyoruz ama güçlü bir görüntü yoktu. Bir vuruş oldu, rahmetli Ediz'di galiba, dirseğine çarptı. Hakem Bünyamin Gezer'di herhalde. Penaltıyı verdi, 3-2 oldu. Oradan sonra bir hareketlenme oldu. Tam ben acaba ne yapabiliriz diye düşündüm ki o zaman Özer'e ısın dedim. Bir an döndüm, Güiza'yı gördüm. Artık 3-3'tü. Özer'e ihtiyaç yoktu. Skor yapabilecek biri aradım. Güiza o an aklıma geldi. Polis müdürleri belki bunu da biliyorlardı. Özer'le mi, Güiza ile mi göz göze geleceğimi de biliyorlardı. Tanrının lütfu herhalde. Tek dokunuşla gol attı Güiza. Skoru bilinen maçlardan bir tanesiymiş o!"

"Bir operasyon yapılmış. Futbol tarihinin en ağır kumpaslarından bir tanesi oluşturulmuş. Bir kulübün üzerinden silindirle geçilmiş, futbol takımının ayakları kesilmiş. Lugano, Andre Santos, Niang ayrılmış. Bu oyuncular 23-25 gol atmış, güçlü oyunculardı. Son saniyede alabildiğimiz pek çok oyuncu gelmek istemedi. Niang son gün ayrıldı, yerine oyuncu bulmak zordu. Gelmek istemiyorlardı. Böyle bir takımla yarıştık. Her gün ama her gün, bir gün yok ki cezalar cezalar, küme düşürülsün, rakiplerin cezaları ortadan kaldırılıyor, bize ceza üretiliyor. Son güne geldik böyle. İçimdeki en büyük kırgınlıklardan bir tanesidir. Böyle yarışa yarışa gelip hem ligde hem kupada finale gelen bir takım"

"O gün o kadar büyük bir güce sahiplerdi ki, o günler anımsayanlar, öyle bir gücün karşısındaydık ki ülkede daha önce yapılan operasyonlar vardı, Ergenekon gibi. Sonra Fenerbahçe'yle futbola gelmiş çok güçlü bir grup. Ne kadar güçlü olduklarını artık herkes görüyor. Her yere, her tarafa hakimler ve sen geliyorsun, sana bir operasyon yapılmış, sen gelip hem kupayı hem ligi kazanıyorsun. Bu kadar şeyin amacı neydi o zaman. O maçtan şampiyon olarak çıkma ihtimalimiz yüzde 0.0001 gibi bir şeydi. Yapabilir miydik, hayatın içinde var. Her kurgu yerine oturmaz. Ancak o kadar şansımız vardı. Ben bütün stratejimi ona uygun yapmıştım. Daha önce Galatasaray ile yaptığımız 3 maçın durum analizi. Bizden daha kuvvetli gözüküyorlardı, saha dışında da çok kuvvetlilerdi. Defalarca kez oyuncuları affedildi. Elmander'in cezasının affedilmesi gibi ilk maçta. Dönmek, oynamak yeniden isterdim. Sonucun 3 aşağı 5 yukarı belli olduğu bir maçtı o. Kazanma ihtimalimiz çok çok düşüktü."

- Ali Koç'un 5 Şubat 2022'deki 'Aykut Kocaman'ı tutup 1 sezon daha devam etmek daha doğru karar olabilirdi' sözleri...

Bir yorum yapmayayım. Yaparsam başka tarafa gidecek. Ali Koç'a hiçbir kızgınlığım yok.

*Döneminin en büyük golcülerinden biriyken neden kariyerinde 13 kere milli takım ve 1 gol?

- Bazen olmuyor.

"Milli takım, benim mesleğimdeki en önemli temsil yeri. Bizim gibi büyük takımlarda oynamış, çeşitli başarılar elde etmiş oyuncular başladıktan sonra zirve Fenerbahçe'dir. Bu işin mesleki anlamdaki noktası. Onursal anlamda en önemli yeri milli takımdır. Türk meslektaşlarım için en önemli yeridir. Olmasını çok isterim ama polemik üretilmesin. Olabilecekse olsun. Şu an için söylemek gerekirse başka bir yapılanma oluyor orada. Umarım bunu başarırlar, becerirler. Hepimiz iyi duygular yaşarız. Milli takım çok başka, çok onurlu bir yer."

*En büyük hayal kırıklığınız...

- Bazı duygusal kararlarım vardı.

*Fenerbahçeli olduğunuzdan en çok ne zaman gurur duydunuz?

- Her an yaşıyorum. Çok büyük bir camia. Dünyanın her tarafında bilinir. Her yerde, her şekilde muazzam bir prestiji var. Bir yere sabitlemek gerekirse 3 Temmuz sürecidir. Çok anlamlı bir süreçti. Fenerbahçe'nin gücünü görmek babında çok anlamlıdır.

Kariyerinizde hangi ana geri dönmek isterdiniz?

"Futbolculuğa dönmek isterdim. Oynayabilmek bambaşka bir şey."

*En son ne zaman ve ne için ağladınız?

"Ben ağlıyorum. Son zamanlarda daha fazla duygusallaştım. İnsanların umutsuzluğu, haber izlerken... O anları görünce, gözleri ve bakışları beni çok etkiliyor. Çok sık ağlıyorum. Son zamanlarda biraz daha arttı. Beni fazla donuk görüyorlar ama ne yazık ki öyle değil. Keşke öyle biri olabilseydim."

1. BÖLÜM: NTV ekranlarında yayınlanan Kırılma Anı programına katılan Aykut Kocaman, yıllar sonra yaptığı itirafla ses getirdi.

Sarı lacivertli takım ile yollarını ayırdıktan sonra Fatih Terim'in Galatasaray'a kendisini ve Oğuz Çetin'i çağırdığını anlatan Aykut Kocaman: "Galatasaray'a gitmeyi hiç düşünmedik. Hakkını teslim etmem lazım Fatih Hoca o zaman 'Kapımız size açık' dedi. Çok net söyledi. 8 sene Fenerbahçe'de oynadık ve çok duygu yoğunluğuyla geçti. Öne çıkan oyuncular olduk. Bir anlık öfkeli hal ile, "Galatasaray'a gidelim" demek herkese kaybettirir. Fatih Hoca istemişti, Fatih Terim'e kaybettirir. Bize kaybettirir. Fenerbahçe için nahoş bir durum."

"En doğru tercihin aslında o günlerde taraftarlı bir takım olmaması ve bunu çekişme haline getirecek olmaması önemliydi. Bu sebeple İstanbulspor'a gittik."

"Ben Fenerbahçe'ye gidince babamda haliyle bir kırgınlık, burukluk oldu. Ama ilerleyen süreçte bu oturdu, çünkü oğlunun mutluluğunu her şeyin üzerinde tutuyor haliyle."

"Oyunculuğu bıraktım. Babam dedi ki "Eee Aykut artık aslına, Beşiktaş'a dönersin...'' ''Baba; şu kadar bile bir kırıntı kalsa seni kırmayacağım ama yok...'' dedim. O günden sonra da Beşiktaş - Fenerbahçe konusunu konuşmadık."

"Fenerbahçe maçı sonrası 'Görevi bırakıyorum' açıklamasından hiç pişmanlık duymadım. Bu ülkedeki futbol düzenine isyan etmiştim. Birikmiş bir şeyler vardı, olmasaydı Fenerbahçe'yi mi seçerdim tepki için?"

"Profesyonel hayatı bırakmaya çok az kaldı. O gün geldiğinde Fenerbahçe maçlarına gidip seyretmeye başlayacağım."

Emek Ege'nin, "Unutulmaz 1988-89 kadrosu Alex, Lefter veya Can Bartu gibi bir heykeli hak etmiyor mu?" sorusuna ise Kocaman şu cevabı verdi: "1988-89 yılını simgeleyen bir eser iyi olabilir. Yapılsa iyi olur."

Emek Ege'nin "Fenerbahçe'de hep bir kurtarıcı aranıyor" sözleri üzerine: "Ülkemize has bir davranış bu, ama Fenerbahçe'de ortalamanın biraz daha üzerinde gibi görünüyor. Duygularımızla yaşayan bir millet olduğumuzu unutmadan bunu akıl ve mantıkla harmanlamalıyız. Fenerbahçe için de ülke için de bu durum geçerli."

"Antrenörlük benim yapabileceğim bir iş değildi. Kalabalıkta kendimi rahat hisseden biri değilim. Bir grubu alıp ikna etmek bana göre değildi. Oğuz Çetin ise antrenörlüğü mutlaka yapılması gereken bir iş olarak görüyordu. Adnan Sezgin ve İstanbulspor aidiyetim olmasa antrenörlüğe başlamazdım. Kulübü tanıyan tecrübeli biri olarak ben öne çıktım."

"Antrenörlüğü 'cesur' ve 'korkak antrenör' olarak ikiye sıkıştırdılar. Enine oyun, dikine oyun... Bu kadar basitleştirince bizden sıkılıyorlar. Manchester City'i izlerken atak futbolu oynuyor mu diyorsunuz? Bazı şeyleri anlatmak artık bana anlamsız geliyor. Yanlışlarla doğrular yer değişmiş durumda."

"İyi takıma, uyumlu takıma giden yol bir süreçtir. Konyaspor'da 2015-2017 arası ideal takımıma çok yaklaşmıştım."