EuroLeague'de 2025'in en iyi 30 oyuncusu

31

2025 takvim yılın EuroLeague'in en iyi 30 oyuncusunu sıralıyoruz.

30

Devin Booker (Olimpia Milano)

Bayern Münih’in öne çıkan isimlerinden biriydi ve Milano’da Josh Nebo’nun önünde muhtemel ilk beş oyuncusu olarak görüldüğü bir anlaşmayla ödüllendirildi.

29

Nigel Williams-Goss (Zalgiris)

Zalgiris tarihindeki en büyük kontratı aldı, Olympiacos’un saha içi oyun kurucusuydu ve Real Madrid ile EuroLeague şampiyonluğu yaşadı.

28

Chima Moneke (Kızılyıldız)

Rakamlar üzerinden bakıldığında daha yukarıda sıralanmalıydı; ancak bu rakamların galibiyetlere dönüşmesi gerekiyor ve Baskonia’daki geçen sezon için durum böyle değildi.

27

Juancho Hernangómez (Panathinaikos)

PAO’nun geçen sezon uzun rotasyonunda yaşadığı sakatlık sorunları düşünüldüğünde, Juancho harika bir yıl geçirdi ve bunun karşılığını almalı.

26

Carlik Jones (Partizan)

İlk EuroLeague sezonu iyiydi ama çok iyi değildi; şimdi çok daha fazla hasar verebileceği bir noktada.

25

Marko Guduri (Olimpia Milano)

Hall gibi, Fenerbahçe adına Final Four’un en büyük şutlarından bazılarını soktu; bu da gerçekten fark yaratabileceği anlamına geliyor.

24

Carsen Edwards (Virtus Bologna)

Bayern’de adeta şov yaptı ama yolu Bologna’ya düştü; bu yüzden bariz yeteneğine rağmen gidişatı hakkında karar vermek için hâlâ erken.

23

Mario Hezonja (Real Madrid)

Yeteneği konusunda şüphe yok. Soru, Real Madrid’in sadece kazanmak değil, domine etmek üzerine kurulu geleneğine ayak uydurup uyduramayacağı.

22

Cedi Osman (Panathinaikos)

NBA’den dönüşünde yavaş bir başlangıç yaptı; ancak ritmini bulduktan sonra Avrupa’nın en iyi kısa forvetlerinden biri olarak öne çıktı.

21

Dzanan Musa (Dubai)

Yeni takımındaki rolü düşünüldüğünde, sayı kralı ödülü için aday olabilir. Takımın en önemli oyuncusu olacak; Madrid’de durum böyle değildi.

20

Lonnie Walker (Maccabi Tel Aviv)

EuroLeague’de neler yapabileceğine dair bir örnek gösterdikten sonra, ligin Amerikan oyuncular için daha “uygun” takımına geri döndü. Bu yüzden rakamları çılgın seviyelere çıkabilir.

19

Tornike Shengelia (Barcelona)

Yıllar geçiyor ama Toko hâlâ liderliğin tanımı. Bunu, kolay olmayacak bir iş olan Barcelona’yı yeniden Final Four’a taşıyarak kanıtlaması gerekiyor.

18

Jabari Parker (Partizan)

Barcelona’yı Final Four’a taşıyamadı ve şimdi Partizan formasıyla aynı meydan okumayla karşı karşıya. Ne olursa olsun, Avrupa’da doğru ortamını bulmuş ve oyunun keyfini yeniden kazanmış çok iyi bir oyuncu.

17

Elijah Bryant (Hapoel Tel Aviv)

Basamakları istikrarlı şekilde tırmandı ve en büyük kontratların olduğu listeye girmeyi başardı; bu da yeteneklerinin bir göstergesi. Geçen yıl Anadolu Efes’in öne çıkan isimlerindendi ve bunun karşılığını aldı.

16

Nick Weiler-Babb (Efes)

Bir bakıma Bryant’ın yerine geldi: geçen sezon ligin en iyi savunmacısıydı ve sahaya yalnızca iyi şeyler getiren bir oyuncu. Yanıtlaması gereken soru, bu özelliklerin Final Four koşusuna dönüşüp dönüşmeyeceği.

15

Theo Maledon (Real Madrid)

Real Madrid’in gelecekteki oyun kurucusu; ama bugünde de katkı sağlayabilecek bir isim. Bunu ASVEL ile hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde kanıtladı. Şimdi çıta çok daha yüksek, çünkü beklentiler çok daha büyük.

14

Zach LeDay (Olimpia Milano)

İtalyan ekibiyle unutulmaz bir sezon geçirdi; ancak kendisi ve kulübü adına talihsiz şekilde, playoff’u kaçırmaları bu sezonu gölgeledi. Yine de LeDay, rekabetin çok yoğun olduğu bir pozisyonda ligin en iyi uzun forvetlerinden biri olduğunu kabul ettirdi.

13

Kevin Punter (Barcelona)

Barcelona’da tüm kararları veren oyuncuydu ve performansı sezonu ya kurtaracak ya da batıracak. Basitçe söylemek gerekirse anahtar o. Daha iyi olursa Barcelona’nın büyük bir şey başarma ihtimali ciddi biçimde artar. Olmazsa…

12

Vasilje Micic (Hapoel Tel Aviv)

Eski MVP ve Efes ile üst üste iki kez şampiyonluk yaşamış Micic, rekor kontratla Avrupa’ya dönüyor ve herkes onu izliyor. Kondisyonu hakkında birçok şüphe var; ancak er ya da geç eski haline dönerse, onun ve Hapoel’in önünde sınır yok.

11

Facundo Campazzo (Real Madrid)

Hâlâ EuroLeague’in en iyi oyuncularından biri; ancak Avrupa’ya ve özellikle Real Madrid’e dönüşünden sonra sanki bir şeyler eksik. Teoride, sevdiği şehirde sevdiği takım için oynamak şampiyonluk için yeterli olmalıydı; ama onunla birlikte 2024 finali kaybedildi ve 2025’te Final Four kaçırıldı. Bunu değiştirebilir ve listenin zirvesine yeniden yaklaşabilir.

10

Shane Larkin (Efes)

Yaşı ve sakatlık sorunlarına rağmen, geçen sezon ritmini bulduğunda Anadolu Efes sahada korkutucuydu. Aynı seviyede oynayıp sezon boyunca istikrarlı kalabilirse, üst üste şampiyon olunan dönemin eski ihtişamına dönüş ihtimali göz ardı edilemez.

9

Nikola Mirotic (Monaco)

Bir paradoksa dönüşüyor: 2022’de MVP olmasına rağmen, müthiş rakamlar üretip bunları EuroLeague şampiyonluğuna çeviremiyor. Peki ne yapılabilir? Bu sorunun yanıtını sadece sahada kendisi verebilir; ayrıca zirveyi hedefleyen yeni takımı Monaco da.

8

Evan Fournier (Olimpiakos)

EuroLeague’i kazanmak için Avrupa’ya döndü ve Final Four’a kaldı; ancak tüm çabasına rağmen takımı yarı finalde çöktü. Rakamları çok göz alıcı değil, ama sahadaki aurası ve bir maçı anında ele geçirebilme becerisi onu net şekilde ligin ilk 10’una koyuyor.

7

Talon Horton-Tucker (Fenerbahçe)

Şampiyon, Nigel Hayes-Davis’i kaybetmenin etkisini kapatmak için büyük bir isme ihtiyaç duydu ve tam olarak bunu aldı; üstelik aynı pozisyonda oynamasalar bile. Eski Laker, sezon sonunda ligin en iyi oyuncusu haline gelebilir; öte yandan rekabet çok sert ve o bir “EuroLeague çaylağı”.

6

TJ Shorts (Panathinaikos)

MVP seviyesinde rakamlar üretiyordu ve Paris Basketball ile geçirdiği sezon anında klasiğe dönüştü. Sürekli şampiyonluk adayı bir takıma geçmesi çıtayı daha da yükseltiyor. Sonuç basit: Kupayı kazanmalı ve zirve için takım arkadaşlarından biriyle yarışmalı.

5

Edy Tavares (Real Madrid)

Kâğıt üzerinde Campazzo gibi yetenekli bir guardın dönüşü Real Madrid’in dengesini değiştirmeliydi. Ancak Lessort hâlâ sakat olduğu için, Tavares benzersizliğini koruyarak ilk 20’deki tek pivot olarak öne çıkıyor. Bu sadece rakam meselesi değil; Tavares, Avrupa’da çok az oyuncunun yapabildiği şekilde, pota altındaki varlığıyla oyunu tek başına değiştirebiliyor.

4

Wade Baldwin (Fenerbahçe)

Son şampiyonun ilk 5’te bir temsilcisi olmalı ve en doğal aday Wade Baldwin. Geçen sezonki rakamları onu bu kadar yukarıyı tamamen desteklemiyor; yine de kazanılan başarıda çok büyük pay sahibiydi ve Fenerbahçe’nin en önemli hücum opsiyonlarından biri olmaya devam ediyor. Bu da fazlasıyla yeterli.

3

Mike James (Monaco)

Geçen yıl MVP tartışmasının parçası değildi, oysa rakamları ve saha içi varlığı neredeyse o seviyedeydi. James hâlâ ligin en büyük yıldızlarından biri. Bir sonraki seviyeye geçmek ise net biçimde Monaco ile kupayı kazanmasına bağlı. EuroLeague kupası, kariyerinde eksik kalan tek büyük parça gibi duruyor.

2

Kendrick Nunn (Panathinaikos)

Son MVP. Her maçı tek başına alıp götürebilir ve EuroLeague şampiyonluğu da kariyerinde zaten var. Nigel Hayes-Davis Avrupa’da kalsaydı zirve için güçlü bir aday olabilirdi; ancak onun Suns’a gitmesiyle birlikte, Nunn’a karşı kimsenin güçlü bir argümanı kalmıyor. Final Four’da henüz normal sezon ve playoff’lardaki seviyesinde oynamamış olsa bile.

1

Sasha Vezenkov (Olympiacos)

NBA’de uzun süre kalmadı ve kaldığı yerden devam etmek için geri döndü. James örneğinde olduğu gibi, Vezenkov’un ve Olympiacos’un üzerindeki baskıyı atması için EuroLeague kupasını kazanması gerekiyor. Onu zirveden uzak tutan tek şey de bu.

EuroLeague'de 2025'in en iyi 30 oyuncusu