Mario Lemina'dan Galatasaray itirafı!

"Marsilya ile Galatasaray’ı tutku açısından birbirine benzetebiliriz. Ancak Galatasaray’da, Marsilya’daki o toksik atmosfer yok. Ben Galatasaray’a ilk geldiğimde sportif anlamda en parlak döneme denk gelmedim. Buna rağmen taraftar her zaman arkamızdaydı. Sonuç ne olursa olsun bizi desteklediler. Stat her maç doluydu, 90 dakika boyunca tezahüratlarını hiç kesmediler. Çünkü sahadaki oyuncuların ellerinden geleni yaptığını ve takımın yeniden ayağa kalkacağına inanıyorlardı. Eğer takımın kalitesi yetersizse, bunu sezon sonunda yönetime en net şekilde hissettirir ve gerekli değişimin yapılmasını isterler. Benim Galatasaray’a duyduğum aidiyeti ve Galatasaray ile aramdaki bağı bana kazandıran şey, bizzat Galatasaray’ın kendisi oldu."

"Galatasaray’daki ilk dönemim sona erdikten sonra bile aramızdaki bağ hiç kopmadı. Yeniden dönene kadar geçen süreçte taraftar, iyi günümde de kötü günümde de bana desteğini hiç esirgemedi. Bana, eşime ve yakınlarıma sürekli “Mario geri dön” mesajları gönderiyorlardı. Bir futbolcu için böyle bir sevgi ve bağlılık görmek gerçekten tarif edilemez bir duygu. Bu arada ben Galatasaray’a kiralık olarak geldiğim ilk dönemde takımdan ayrılmak istemiyordum. Galatasaray’da kalmak istiyordum. Kız kardeşim, İngiltere’ye dönmemi istiyordu. Üstelik COVID pandemisinin ekonomik etkileri nedeniyle Galatasaray’ın bonservisimi alması da oldukça zordu."

"Türkiye’de Galatasaray, Fenerbahçe ya da Beşiktaş gibi büyük kulüplerde forma giyiyorsan, her hafta sonu tıklım tıklım dolu tribünlerin önünde oynayacağını bilirsin. Birbirimizi kandırmayalım; İstanbul da harika bir şehir. Türkiye’de yaşam kalitesi gerçekten çok yüksek. Eşim Fanny Neguesha, ilk geldiğimizde İstanbul’daki hayata alışmakta biraz zorlandı. Ancak zamanla buraya adapte oldu ve şimdi bana “Galatasaray’da kalalım” diyor. Türkiye’de çok mutlu. Onu ve çocuklarımı burada mutlu görmek benim için tarifsiz bir duygu. Uluslararası okullar var, aile hayatını kolaylaştıran pek çok imkân mevcut. Böyle bir yaşam sunulurken, bir yandan da sportif olarak en üst seviyede rekabet edebiliyorsan, ülkeden ayrılmayı düşünmek için hiçbir neden kalmıyor."

"Galatasaray’a ilk geldiğim dönemde eşimle sürekli birlikte değildik. Bu yüzden ilişkimiz açısından kolay bir süreç değildi. Doğal olarak, Galatasaray’daki ilk dönemimize dair çok güzel anılar biriktiremedi. Bu nedenle yeniden Galatasaray’a dönme fikrime de başlangıçta sıcak bakmıyordu. Ama onunla uzun uzun konuştum ve bu kez her şeyin farklı olacağına söz verdim. Bugün geldiğimiz noktada ise İstanbul’da gerçekten çok mutlu. Burada bir arkadaş çevresi oluşturdu, kendine ait bir düzen kurdu ve hayatını seviyor. Hatta şimdi bana, “Neden gidelim? Burada bir düzenimiz var.” diyor. Bunu duymak beni çok mutlu ediyor. Çünkü benim en büyük hedeflerimden biri de eşimin kendini huzurlu ve mutlu hissedeceği bir hayat kurmaktı. Onun isteklerini eksiksiz yerine getirmeye çalıştım ve bugün ailece mutlu bir yaşam sürüyoruz."

“Wolverhampton’da oynadığım dönemde ailemiz çok zor bir süreçten geçti. Babamızı kaybettik. En küçük kardeşim Noha, babama en yakın olanımızdı. Aramızda ciddi bir yaş farkı var. O çocukken ben çoktan evden ayrılmış, kendi kariyerime başlamıştım. Bu yüzden onun büyüme sürecini yakından şahit olamadım. Babamızı kaybettikten sonra ise Noha adeta pusulasını kaybetti. O noktadan sonra ailede en büyük kişi bendim ve ailenin babası da ben oldum bir noktada."

"Kardeşimi böyle bir dönemde yalnız bırakamazdım. Noha çok yetenekli, hayat dolu bir çocuktu. Benim de onu yakından tanımaya ihtiyacım vardı. Wolverhampton kulübüne bu konuda bana destek oldukları için her zaman minnettar kalacağım. Noha’nın yanıma gelmesini ben istedim. Kulüp de onu zaten PSG döneminden tanıyordu ve bu konuda yardımcı oldular. O günlerde ayağa kalkabilmek için bana ihtiyacı vardı. Yanıma geldikten sonra yaşadığı travmanın ne kadar derin olduğunu daha iyi anladım. Kardeşimin bu kadar acı çektiğini görmek benim için çok zordu."