NBA'de 2025-26 sezonunda 30 takımı neler bekliyor?

2021’de konferans finallerine ulaştıklarından bu yana ilk kez iyimser olmak için sebep var. En azından playoff’a kalmak için parçalar yerinde. Son yılların en üretken pasörü Trae Young’ın silahları var: sakatlıktan dönen Jalen Johnson, perde ve devrilmede Kristaps Porziis ve çaylak sezonunu etkileyici şekilde tamamlayan Zaccharie Risacher. Atlanta’nın kaderi nihayetinde savunmayla belirlenecek ve top çalma lideri Dyson Daniels’ın Nickeil Alexander-Walker ile birlikte olması umut verici.

Bu kadroda ve yakın gelecek görünümünde “köprü yılı” ifadesi açıkça yazılı duruyor. 2024’ün şampiyonu Celtics, Aşil tendonundan ameliyat olan Jayson Tatum’un iyileşmesini sabırla bekliyor; bu süreç onu gelecek sonbahara kadar kenarda tutabilir. Boston bu ihtimale karşılık maaş yükünü azaltarak 2026-27’ye hazırlık yaptı, Kristaps Porziis ve Jrue Holiday’i gönderdi ve gelecek yaz yeniden yapılanma esnekliği kazandı. Bu, Celtics’in Jaylen Brown ve Derrick White’la bu sezon serbest düşüşe geçeceği anlamına gelmiyor. Yeni transfer Anfernee Simons’un hem şimdi hem de ileride, Boston tekrar şampiyonluk yarışına girdiğinde, takıma nasıl uyum sağlayacağı kritik bir test olacak.

Brooklyn nerede? Aslında geçen sezonkiyle neredeyse aynı yerde: kimlik arayışında ve geleceği sağlam bir takım haline gelmeye çalışıyor. Bu geçiş süreci zorlu, çünkü yeniden yapılanan Nets hâlâ potansiyel bir All-Star’dan yoksun — ta ki Michael Porter Jr., Denver’dan ayrıldıktan sonra parlayana kadar. Nets hâlâ Cam Thomas’ın uyum sağlayıp sağlayamayacağını tartışıyor; en azından bu sezon kadroda olacak. Aksi takdirde Nets, beş birinci tur seçiminden — Danny Wolf, Drake Powell, Nolan Traore, Ben Saraf ve Egor Dmin — hangilerinin tutacağını görmek için hepsini sahaya sürecek.

Hornets yeniden sahaya çıkmaya hazır, LaMelo Ball tazelenmiş durumda ve sakatlıklarla geçen 2024-25 sezonundan toparlanmaya hazır. Son dönemde sık sık sakatlandığı için sağlıklı kalıp kalamayacağı hâlâ soru işareti, ama Hornets’ın playoff’ta ses getirecek düzeyde yeteneği eksik. Bu biraz iddialı olabilir, ama en azından geleceğe dair umut verebilirler. Ball’un Collin Sexton ve Tre Mann ile nasıl uyum sağlayacağını, 4. sıradan seçilen Kon Knueppel’ın Ball’un paslarıyla boş kaldığında şutlarını istikrarlı şekilde sokup sokamayacağını göreceğiz. Miles Bridges ve Brandon Miller üretmeye devam edecektir, ancak takıma yön verecek olan Ball — ve onun dayanıklılığı — olacak.

Bu takım hâlâ yerinde sayıyor mu? Öyle görünüyor, ta ki birkaç genç birden üst seviyeye çıkmadıkça. Coby White geçen sezon tam olarak bunu yaptı ve gelecekteki bir All-Star olasılığını açıkça gösterdi. Gerçekten de, Matas Buzelis ikinci yılında yükselirse, Chicago’nun kadrosunda bir başka parlayan genç yetenek olduğu kesinleşir. Tre Jones katkı sağlayabilir, belki Isaac Okoro da. Josh Giddey’in dönüşü de yardımcı olacaktır, ancak bu takım hâlâ “bir yıl uzakta olmaktan bir yıl uzakta” gibi görünüyor.

LeBron James sonrası dönemde Cavaliers’ın Doğu’da favori gösterildiği ilk yıl bu. Sadece geçen sezonu en iyi dereceyle bitirdikleri, neredeyse tamamen aynı rotasyonu geri getirdikleri ve 30 yaşını geçmiş hiçbir kilit oyuncuları olmadığı için değil; aynı zamanda rakipler, Celtics ve Pacers, yıldızlarının sezonu kaçırabileceği sakatlıklarla uğraşıyor. Cavaliers, Darius Garland ve Max Strus ayak sakatlıklarını atlatana kadar işleri idare etmeli, ancak geri kalan her şey Donovan Mitchell ve ekibiyle yolunda.

“Luka kimdi?” demek için çok erken. Evet, tartışmalı takasın yarası hâlâ taze, acılı ve bazı taraftarların gözünde kalıcı. Bu takımın en büyük soru işaretlerinde — Kyrie Irving’in sağlıklı dönüşü ve 1 numaralı seçim Cooper Flagg’in hemen etki yaratabilmesi — en iyi senaryoda, Dallas Batı’da iddialı olur. Ah, bir endişe daha: Anthony Davis’in sakatsız bir sezon geçirme olasılığı. Doni’siz ilk tam sezonuna giren Mavericks için bu kadar çok “acaba” biraz fazla olabilir.

Bu takım, şampiyon Thunder’ı eleme eşiğinden dönmüştü ve muhtemelen yaz döneminde güçlendi. Nikola Joki’in Kia MVP seviyesindeki performanslarından geriye kalan zamanı değerlendirip bir şampiyonluk daha almak isteyen Nuggets için tabloyu böyle özetlemek mümkün. Michael Porter Jr.’ı gönderip yerine hem hücumda benzer kalitede hem de savunmada daha iyi olan Cam Johnson’ı almaları takdire değer. Nuggets, Porter’ın dış şut katkısının kaybını Tim Hardaway Jr. ile telafi etmeyi umuyor ve Bruce Brown’un da şampiyonluk dönemindeki istikrarlı formuna dönmesini bekliyor. Jonas Valaninas’ın takıma katılması, Joki kenara geldiğinde Denver’ın dengesini korumasını sağlayacak.

Geçen sezonki başarının bu kez aynı şekilde sürmesi zor, çünkü üst üste büyük sıçramalar matematiksel olarak pek olası değil. Cade Cunningham, Pistons’ı ilk altı sıradan playoff’a doğrudan katılma yarışında tutacaktır. Kadronun çekirdeği geri dönüyor — en azından Detroit, Malik Beasley konusunda bir karar alana kadar. Her ihtimale karşı, Duncan Robinson üçlük tehdidi sigortası olarak getirildi ve Caris LeVert de benchten katkı verecek.

Jimmy Butler ve Stephen Curry’nin birlikte geçireceği ilk tam sezon için büyük bir beklenti var, ve organizasyon Curry’nin prime dönemindeki son büyük hamlenin bu olduğunu kabul ediyor. Bunun bir şampiyonluk koşusu mu yoksa sadece bir playoff görünü mü getireceği ise birçok faktöre bağlı; bunların başında Jonathan Kuminga’nın geleceği hakkındaki nihai karar geliyor. Bunun dışında hata payı çok düşük. Curry, Butler veya Draymond Green’den biri — ki hepsi kariyerlerinin ilerleyen dönemindeler — sakatlanırsa, her şey biter.

Belki de ligin en iyi yaz dönemini geçiren Rockets, Batı’yı sarsmaya hazır. Kevin Durant onlara hem istikrarlı skor hem de maç sıkıştığında bir numaralı opsiyon olma güvencesi veriyor. Dorian Finney-Smith, Dillon Brooks’tan daha istikrarlı olacaktır; bu da savunmanın sorun olmayacağı anlamına geliyor. Durant’ın geçmişi, Fred VanVleet ve Alperen Şengün’le birlikte sorunsuz bir uyum sağlayacağını gösteriyor. Batı’da ilk üç sırada bitirmek gayet mümkün. Kevin Durant’in Rockets’a takası, Houston’ın 2024-25 sezonundaki güçlü performansını geliştirmesi için en uygun hamle gibi görünüyor.

Tıpkı Celtics gibi, Pacers da yıldız oyuncusu Tyrese Haliburton’un bir yıllık sakatlık süresini doldurmasını beklerken düzeni korumaya çalışıyor. Üstelik Myles Turner da olmadan, Pacers konferans şampiyonluğunu savunmaya hazır görünmüyor. Dolayısıyla, saygı duyulacak bir sezon hedefi, playoff’a kalmak ve genç çekirdekten gelişim görmek olmalı; Turner’ın yerini dolduracak Jay Huff da bu gruba dahil.

Genel menajer Lawrence Frank’e hakkını teslim etmek gerek; Kawhi Leonard döneminin son demlerinde bile bu takımı yeniden şekillendirmenin ve umudu korumanın bir yolunu buluyor. En son hamlesi: Bradley Beal, Brook Lopez ve Chris Paul’u takıma katmak. Sonuç, oldukça tecrübeli bir grup — bu da dayanıklılık ve sağlık açısından endişe yaratıyor. Ancak bu takım playoff’a kalabilirse, o tecrübe büyük avantaj sağlayacak.

LeBron James’ten Doni’e geçiş süreci devam ediyor (hatta neredeyse tamamlandı), Lakers artık 40 yaşındaki bir oyuncunun değil, Doni’in etrafında yeniden yapılanıyor. Marcus Smart savunma ve sertlik için getirildi, Jake LaRavia gençlik enerjisi katacak, Deandre Ayton ise pota altına yardım edecek. James bir kez daha dayanırsa, Lakers en azından bahar geldiğinde işleri ilginç hale getirebilir. Marcus Smart, Lakers’a bu yaz katılan yeni isimlerden sadece biri.

Ja Morant sıkıntılar yaşamadan önceki birkaç yıl bu takımın zirvesi miydi? Belki de. Desmond Bane artık Orlando’da olduğu için, Grizzlies’in rekabetçi Batı’da gelişim göstermesi zor. Ty Jerome’un Cleveland’daki rolünden daha büyük bir rolde neler yapabileceğini merak ediyorlar. Ve elbette, Morant’in sağlıklı kalıp geçmişteki sihrini yeniden bulması şart; aksi halde bu takımın playoff planları sadece kâğıt üzerinde kalır.

Jimmy Butler sonrası dönemde yapılacak ilk iş Bam Adebayo’yu yeniden ayağa kaldırmak; çünkü geçen sezon formu ciddi şekilde düşmüştü. Heat’in playoff hedefleri için diğer her şey ikincil önemde. Tyler Herro tek başına bunu yapamaz. Clippers’ta geçen sezon 21.8 sayı ortalamasıyla oynayan Norman Powell’ın katılması skor yükünü hafifletecektir. Miami ayrıca pivot Kel’el Ware’den gelişim bekliyor ve swingman Davion Mitchell’ın artan dakikalarda oyun kurucu rolünü kaldırıp kaldıramayacağını görecek.

Giannis Antetokounmpo’nun MVP seviyesindeki kariyer dönemini kurtarmaya çalışırken Bucks ya yaratıcı ya da pervasız davranıyor — bakış açınıza göre değişir. Damian Lillard’ın maaşını esnetip Myles Turner’ı kadroya katma stratejisi, Lillard bu sezon oynamayacağı için Antetokounmpo’ya bir güvence sağlıyor. Yine de bu takımın en ısrarlı sorunu — potansiyel genç bir yıldız eksikliği — hem şimdi hem de yakın gelecekte problem olmaya devam ediyor. Ancak Pacers ve Celtics’in sakatlıklarla uğraştığı bir sezonda Bucks ilk dörtte yer almalı. Myles Turner, Giannis Antetokounmpo ile birlikte Milwaukee’ye giderek “rekabetçi kalma” hedefini sürdürmek istediğini söyledi.

Batı finallerine ulaşan çekirdek kadro geri dönüyor — bu iyi bir şey, ama aynı zamanda sorgulanabilir. Yani, Wolves yeterince güçlenmedi; Oklahoma City’yi, hatta belki Denver’ı bile korkutacak seviyede değil. Yine de Anthony Edwards tek başına bu takımı şampiyonluk adayları arasında tutacak kadar yıldız; hele ki Kia MVP seviyesinde bir sezon geçirirse. Bunun dışında, sezon sonuna kadar oyun kurucu pozisyonunda kimin kalacağı önemli: yaşlanan Mike Conley mi, ham Rob Dillingham mı?

Pelicans için gökyüzü biraz karanlık. Draft gecesinde büyük bir risk aldılar ve gelecekteki değerli bir birinci tur hakkını Derik Queen’i almak için Atlanta’ya verdiler. Bu, Zion Williamson tam bir sezon oynayabilse bile, Batı’nın derin ve güçlü yapısı içinde “yeniden yapılanma” modundaki bir takım için ilginç bir strateji. Ayrıca Jordan Poole’un hücumda istikrarlı, savunmada güvenilir olmasına bel bağlıyorlar. Yine de Trey Murphy III bir adım daha atmaya hazır görünüyor.

Koç değişikliği fark yaratacak mı? Mike Brown’a geçişin hızlı sonuç vermesi gerekiyor, aksi halde sorun çıkabilir. Çünkü Knicks kadro olarak neredeyse aynı kaldı; sadece Jordan Clarkson ve Guerschon Yabusele benchten gelecek. Knicks, Mikal Bridges’tan daha iyi sonuçlar almayı umuyor — en azından geçen sezon onu almak için ödedikleri bedeli haklı çıkarmak için. Genel tabloya bakıldığında, Celtics ve Pacers’ın sakatlıklarla boğuştuğu bir sezonda Knicks konferans şampiyonluğu yarışında ciddi bir aday.

Son on yılda şampiyon olduktan sonra tekrar favori gösterilen çok az takım oldu — OKC şimdi o seçkin grubun içinde. Genç kadrosuyla geçen sezonu domine eden Thunder, bu yaz da Shai Gilgeous-Alexander, Chet Holmgren ve Jalen Williams’a uzun vadeli kontratlar vererek güç gösterdi. OKC en az iki sezon daha maaş sınırı sıkıntısı yaşamayacak ve o zamana kadar en az bir şampiyonluk daha ekleyebilir. Oklahoma City döneminin ilk NBA şampiyonluğunu kazandıktan sonra, Thunder bu ivmeyi sürdürmek için birçok nedene sahip.

Bu sezon Orlando sonunda “geldik” damgasını vurabilir. Tüm işaretler, yeniden yapılanma döneminin bittiğini ve meyvelerinin tadını çıkarma zamanının geldiğini gösteriyor. Paolo Banchero ve Franz Wagner sağlam yapı taşları, Jalen Suggs da 47 maç kaçırdığı sakatlıktan dönüyor. Yükselen her takım gibi Magic de eksik parçayı buldu: Desmond Bane. Takıma dış şut katkısı getirecek. Açık Doğu Konferansı’nda Orlando, ilk dört sıra için mücadele edebilir.

Bu takım dağılmaya mı, yoksa toparlanmaya mı hazır? Gerçek, bu iki uç arasında bir yerde. 76ers’ın kaderi büyük ölçüde Joel Embiid’in gece bazında oynayıp oynamamasına bağlı. Geçen sezon birçok şey ters gitti: Embiid’in sakatlığı, Paul George’un performans düşüşü, iyi başlayan çaylak Jared McCain’in kaybı ve takım içi uyum eksikliği. 76ers aynı kadroyla bir kez daha deneyecek — başka pek seçenekleri yoktu — ve Embiid, George ve Tyrese Maxey’nin birlikte başarılı olmasını umacak.

Yeni sahiplik, yeni vizyon; belki tesadüf ama Blazers hem sahada hem saha dışında “yeni bir hayat” bulmuş gibi. Damian Lillard en azından bu sezon ruhen geri döndü ve genç çekirdeğin gelişmesini sabırla izleyecek. Yine de yapılacak işler bitmedi. Portland, Jrue Holiday ve Jerami Grant’i — eğer takas dönemi bitmeden olmazsa — en geç gelecek yaz elden çıkarabilir.

Birkaç yıl “ışığı yak” döneminin tadını çıkardıktan sonra, Kings yeniden yapılanmaya hazır görünüyor. Belki de De’Aaron Fox’u geçen sezon takas ettikten sonra bu kaçınılmazdı. Yine de Sacramento’nun Domantas Sabonis, Zach LaVine ve DeMar DeRozan çevresine doğru karışımı ekleyip playoff koşusu yapması gerekiyor. Yeni gelen Dennis Schröder bu denklemde yer alıyor. Ancak Batı’nın acımasız rekabetinde bu zorlu bir görev olacak.

Spurs’ün yükselişi beklenenden erken gelebilir; çünkü artık Fox ve Victor Wembanyama’yla tam bir sezon oynayacaklar. Ayrıca, 2 numaralı sıradan Dylan Harper’ı seçmeleri büyük bir bonus oldu; ancak kalabalık arka saha nedeniyle onun dakika ve üretimi hemen fark yaratmayabilir. Spurs, genç çekirdekten makul bir gelişim ve yeni eklemeler Kelly Olynyk ile Luke Kornet’ten katkı bekliyor. Bu olursa, playoff kapısı aralanır. Spurs, üst üste üçüncü NBA Yılın Çaylağı ödülünü kazanabilir mi? Dylan Harper bunu yapabilecek genetiğe ve potansiyele sahip.

Doğu’nun zayıflamış durumu ve kadrodaki açık yetenek seviyesi düşünüldüğünde, Raptors sürpriz bir takım olabilir. Brandon Ingram, Scottie Barnes, RJ Barrett, Jakob Poeltl ve Immanuel Quickley fena olmayan bir çekirdek oluşturuyor. Ancak bu parçalar birbirine nasıl uyum sağlayacak ve takım playoff gürültüsü çıkaracak kadar iyi savunma yapabilecek mi? Aksi halde Toronto, 2019’daki şampiyonluk takımından bir adım daha uzaklaşmış olacak.

Jazz için uzun bir sezon daha kapıda. En azından bu yaz kaderlerini kabul ettiler ve Sexton, Jordan Clarkson ve John Collins’i göndererek yeniden yapılanmaya başladılar. Artık mesele genç oyuncuların gelişimi… ve zengin geçmesi beklenen 2026 NBA Draftı’ndan gelecek olanlar. Yazın elden çıkarılmayan pivot Walker Kessler uzun vadeli bir yapı taşı olarak görülüyor ve Jazz’ın onunla uzun soluklu bir sözleşme yapması bekleniyor.

Wizards, yeniden yapılanma sürecinde planladıkları tempoda ilerlediklerine inanıyor; genç oyunculara sorumluluk veriyorlar ve maaş sınırını gelecek yaz büyük bir hamleye izin verecek kadar esnek tutuyorlar. Hedef, Bub Carrington, Alex Sarr, Bilal Coulibaly ve diğerlerinin sezonun ikinci yarısına kadar daha istikrarlı hale gelmesi ve uzun vadede neler sunabileceklerinin daha net anlaşılması. Şu an amaç sabırlı olmak, geleceği hazırlamak… ve şimdilik zorlukları kabullenmek.