O gece

Türkiye kaybettikçe, Kaunas yolundan uzaklaşıp Türkiye'ye dönmek üzere Vilnius Uluslararası Havaalanı'na yaklaştıkça, bizim için de bu ülke, bu turnuva iyiden iyiye çekilmez hale geliyordu. Etrafta, diğer ülke taraftarlarının eğlencelerini görmek, en kötüsü bu eğlenceden, saha içinde ele geçen onca fırsatı reddederek mahrum olmak insana daha çok koyuyordu.

Cuma gecesi gördüğüm olayla ilgili olarak çok sayıda soru geldi. O kısmı sona bırakarak, dilerseniz Cumartesi ve Pazar günü yaşadıklarımı anlatayım...

Daha önce de dediğim gibi Litvanya halkı, eğlenmesini, mutlu olmasını iyi biliyor. Aman aman zengin, lüks bir hayatları yok fakat ellerinde olanlarla mutlu olmayı çok iyi beceriyorlar. Gerek Panevezys gerekse Vilnius'ta bu gerçeği net bir şekilde gözlemleyebildim.

Vilnius'un en gözde merkezlerinden biri olan Katedral civarı Cumartesi günü cıvıl cıvıldı. Biraz daha ilerleyip, akşamları o potalarla ışıl ışıl olan resmini gördüğünüz caddeye girdikten sonra harika bir görüntüyle karşılaştım.



Her yaş grubundan onlarca kadın, takım halinde farklı kıyafetlerle, çalan müzik eşliğinde dans ediyordu. Caddeyi kapatarak yaptıkları bu dans, etraftaki onlarca insan tarafından alkışlarla destekleniyor hatta o sırada etrafta gezinen bir grup Slovenya taraftarı içinden kopan birisi de, dansa eşlik ederek keyifleri daha da arttırıyordu.

Bizde genelde, protesto ve eylemler için kapatılan meydanlar, caddeler, bu ülkede böyle aktiviteler için de kapatılabiliyor. Bazen, daha küçük, daha fakir ama daha az sorunlu bir ülkemiz olsa ne olur diye düşünmüyor değilim. Ama bu durum biraz da kültürle alakalı sanırım. Olaylara, davranışlara eleştiriden önce saygıya dayalı bir yaklaşımları var. Bizde ise tam tersi...

Caddedeki keyifli anlardan sonra arkadaşımla Vilnius'taki Televizyon Kulesi'nin yolunu tuttuk. Bütün şehri görmemizi sağlayan bu kule, Sovyetler Birliği döneminden kalmasından ötürü dışarıdan çirkin bir görüntüsü var ama içindeki oldukça güzel bir restaurant'ta, dışarıdaki bu görüntüyü unutabiliyorsunuz. Ayrıca bu kuleye yapılan dev ışıklı dev pota da sadece turnuvanın değil, bu ülkenin basketbola olan tutkusunu simgeliyor.

Kötü geçen Cuma günü sonrası stresimizi önemli ölçüde azaltan bu aktiviteler sonrası, Rusya - Yunanistan maçını izlemek üzere Siemens Arena'ya gittim ve günümü bu şekilde noktaladım.

VİLNİUS MARATONU

Pazar günü ise malum maç günümüzdü. Bu defa günün ilk maçını oynayacaktık. O yüzden erken kalkıp yol almak gerekirdi. Her zamanki yolumu kullanarak salona gitmek üzere Katedral civarına geldiğimde bu defa başka bir sürpriz beni beklemekteydi.

Geleneksel Vilnius Maratonu koşuluyordu ve bundan ötürü salona gidebilmek için güzergahımı değiştirmeliydim. Olsun yine de bundan fazla yakınmadım. Bu ülke için güneşli haftasonları bizimki kadar bol değil ve ellerindeki bu kısıtlı güzel zamanları bu kadar iyi değerlendirebilmeleri beni yeterince etkiliyordu.

Bir tarafta maraton koşulurken diğer tarafta, Katedral'in önündeki meydanın bir köşesinde gençler, pet şişe ile hokey oynuyor, az ileride ise genç bir şarkıcı konser veriyordu. Kısacası o çevrede olduktan sonra ilginizi çekecek yeterince aktiviteyi görebiliyordunuz.

Bu arada Cumartesi günü olduğu gibi pazar günü de Sloven taraftarlar etrafta fink atıyordu. Geçen yaz İstanbul'da verdikleri görüntünün bir benzerini bu şehirde de veriyorlardı. 2013'te EuroBasket'e ev sahipliğini yapacakları göz önüne alınırsa, Slovenya'nın bürüneceği görüntüyü tahmin etmek mümkün...

Güzel başlayan günümüz, kendi ellerimizle Sırbistan'a verdiğimiz çeyrek final bileti ile kabusa dönüştü. Maçı, 14 sayı gerideyken alacak duruma gelip alamayışımız ve kaybediliş şeklimiz bizi daha da çok kahretti. Almanya maçından daha kötü oynayamayacaklarını bildiğimizden 12 Dev Adam'a hep inanıyorduk. Son 4 saniyede de inandık ama olmadı. Artık Kaunas'taki son haftamız hiç ama hiç çekilmeyecek...

Artık Vilnius günlerimiz bitti sayılır. Pazartesi günü F Grubu maçlarını izledikten sonra Salı sabahı, finaller için Kaunas'ın yolunu tutuyoruz. Artık dönüş için geri sayımdayız...



CUMA GECESİ

Gelelim Cuma gecesi ile ilgili olaya... Öncelikle olayın tek şahidi olmadığımı, başka meslektaşlarımın da durumdan haberdar olduğunu, aynı ortamda bulunduklarını öğrendim. Gördüklerimi kanıta dökecek ne zaman ne de ortam vardı. Her şey anlık oldu. Zaten o mekana giderken de, haberlik bir durum beklemiyordum.

Birkaç oyuncumuz olayın kahramanı... Ama bu kesinlikle kavga ya da benzeri bir şey değil... Durum, sonuna kadar hakları olan eğlenme olayını, sporcuya yakışmayacak hale getirmelerinden ibaret... Bazı şeyleri hiç yapmamak, yapılacaksa da bu kadar alenen yapmamak lazım. Çünkü bu şekilde çok kolay koz verebilir ve eleştirileri üzerinize çekebilirsiniz. Ama çıkıp "Banane eleştirilerden. Umrumda değil" derseniz o zaman başka...

Elimde kanıt olmadığından (İstesem de kanıtlayacak ortam ve vakit yoktu) bu olayın detaylarını ve kahramanlarını kendime saklıyorum. Bu konuda da beni anlayışla karşılayacağınıza inanıyorum.