Sırada kim var?

Aslında beklediğimiz liderlik maçını Yunanistan’a karşı oynadık. Bu maçta takım olarak iyi savunma yapıp hüücumda doğru zamanda doğru adama doğru şutu attırınca maçı kazanmayı bildik. Ankara seyircisinin inanılmaz desteği de bu zaferde çok öenmliydi. Ersan Yunanistan maçında skor yükünü çeken isim oldu ama hep söylediğim gibi maçları savunmayla kazanıyoruz. Yunanistan gibi belki de Dünyann en iyi guard rotasyonuna sahip takımı 65 sayıda tutmak öyle herkesin yapabileceği bir iş değil. Özellikle Spanoulis’in savunmasını çok iyi yaptık ve Diamantidis de fazla şans bulamadı.

Yunanistan galibiyetinde doğru 5’le sahada kalmamızın önemli olduğunu düşünmüyorum. Maç sonlarında artık klasik hale gelen Hidayet’in “one man show”u da pastanın üzerindeki krema gibiydi. Avrupa’nın en iyi uzun rotasyonuna sahip olmamız ise bizim en önemli avantajımız. Bu bölgede ilk iki tercih olan Ömer Aşık ve Semih şu ana kadar harika iş başardılar. Oğuz ve Kerem Gönlüm’ü de katarsak bu bölgede herkese kafa tutabiliriz. İleride 5 numaraya Enes Kanter de gelecek ve o zaman arkamıza yaslanarak bu kaliteli uzunları keyifle seyredeceğiz. Ama aynı keyfi Fenerbahçe’li yöneticiler alabilir mi bilmiyorum. Ömer Aşık bir çocukluk yapınca hemen kapıyı gösteren, Semih’i elinden kaçıran, Enes Kanter’in değerini zamanında bilemeyen Fenerbahçe’nin iş bilmez basketbol şubesi yönetimi kendi oyuncuları varken daha çok adam ararlar.

Porto Riko maçından önce deneyimli coach Murat Didin tehlikeyi sezmiş ve düşüş yaşayabilirz demişti. Yanılmadı ve takımımız Yunanistan zaferi rehavetiyle liderlik için mutlaka kazanması gereken maça antrenman maçı havasıyla çıktı. Bu havada geçen 3 periyod sonrasında savunma yapmayı hatırlayınca sadece 10-12 dakika kendimizi sıkarak bile maçı aldık. Yunanistan maçının fiziksel yorgunluğu bir yana mental olarak da getirdiği rahatlama başımıza iş açabilirdi.

Porto Riko’nun oyun sisteminin bize ters geleceğini turnuva başlamadan yazmıştım. Hızlı ve dış şutlara dayalı oynayan rakibimizin zaten maçın sonuna kadar aynı yüzdeyle atamayacağı belliydi. Önemli olan maçtan kopmamak ve ne kadar kötü oynarsak oynayalım skorda çok geriye düşmemekti. Bunu sağladıktan sonra savunmamız kendine gelip rakip yorulmaya başlayınca öne geçtik. Bu galibiyette iki oyuncumuzu ayrı yere koymamaız gerekiyor. Hem savunmada mücadelesiyle hem de hücumda akıllı birebirlerle sayılar bulan Kerem Gönlüm ve pota altında uzun ve kalın rakibi Ramos’a rağmen harika işler çıkaran Semih.

Bu üstünlüğe rağmen aynı Efes Cup’da Arjantin maçındaki gibi rakibe karşılaşmayı hediye etmeye çalıştık. 1 dakika kala maçın bittiğini düşünerek erken şutlar kullanmamız özellikle Ersan’ın lauballiliği az kalsın maçı vermemize neden olacaktı. Bu önümüzdeki maçlar için büyük tehlike. Mutlaka maçın sonunu ciddi oynamalı ve rakibe son topa kalma şansı vermemeliyiz.

Takım olarak istim üstündeyiz ve grup liderliği moral oldu. Şimdi kim gelirse gelsin hedefe doğru yürümeliyiz. Grup maçlarının telafisi var ama bundan sonra telafisi olmayan maçlar bizleri bekliyor. 12 oyuncumuzun da katkı yapması şart. Ama takımın lideri Hidayet artık son periyotdaki oyununu mutlaka maçın tamamına yayması gerekiyor. Ben milli takımda en fazla savunmayı beğeniyorum. Özellikle oyun kuruculara yapılan baskı üst düzeyde ve onları bitirip işimizi kolaylaştırıyor.

Yunanistan maçının anlatımı ile ilgili bir şey yazmayacağım. Olacakları zaten bir önceki yazıda anlatmıştım. Sadece şunu söylemeliyim: İyi ki maçı 11 sayı farkla kazandık yoksa bu tahrikle hakem Jungebrand için sahadan çıkmak pek kolay olmayacaktı. Maç anlatımını hakemden önce karar vererek avazın çıktığı kadar bağırmak ve olanı olmayanı yalan yanlış aktarmak sanıyorsanız vay bizim halimize.