Kayakla atlama

Sporun ana hatları

Kayakla atlama, dik bir rampadan aşağı kaymayı, havalanmayı, mümkün olduğunca yükseğe atlamayı ve ardından düşmeden yumuşak bir biçimde inmeyi içeren gösterişli bir spordur. Bu sporda en iyi olanlar, havada süzülürken yatay duruşlarına –ve sinirlerine-, kayakları yere değene kadar hâkim olabilenlerdir. Bu popüler ve genellikle erkek egemenliğindeki sporda yarışçılar sadece uzun atlayışlar için değil, kalkış, uçuş ve inişler için de rekabet eder.

Sporcu Profili

Kayakla atlayış sporcularının çelik gibi sinirlere ve yükseklik tutkusuna ihtiyaçları vardır. En başarılı atletler, atlayışlara ortalama beş yaşında başlar; zamanla daha da yüksekten atlayarak güven kazanırlar. Temel beceri kazandıktan sonra, sporcular küçük tepeler üzerinde antrenman yaparak atlayışın her kısmını mükemmelleştirir. Dayanıklılık şarttır ve üst seviyedeki birçok sporcu kardiyovasküler fitness da çalışır.

Tepedeki etkinlikler

Yarışmalar, iki farklı tür atlayış tepesinden oluşan bir rampada başlar. Bir K90 tepesinde atlayış noktasıyla, tavsiye edilen iniş noktası ya da K noktası denen nokta arasında 90 m vardır. Bir K120 tepesiyse 120m’dir. Yarışmalardaki üç etkinlikte, genellikle iki atlayış yapılır: Bireysel K90, bireysel K120 ve K120 tepesindeki takım yarışı.

Uzağa, daha uzağa

Farklı teknikler denemek, atlayışçılara daha uzun uçuşları tatma imkânı verdi. Başlangıçta atlayışlar neredeyse sadece 45 m’likti. 1920’lerde atlayışçılar Kongsberger tekniğiyle 100m boyunca uçmaya başladılar. Öne eğilerek, vücutlarını kalça kısmından eğip, kollarını açar ve kayaklarını koşut tutarlardı. 1950’lerdeyse İsviçreli kayakçı Andreas Daescher kollarını vücudunun önünde tutarak fazladan birkaç fit yapabildi. 1985’te İsviçreli Jan Boklöv uçan V tekniğine öncülük etti. V tekniğinde kayakçı kayakların uç kısmını V şeklinde açar ve bu sayede fazladan yükseklik ve denge kazanır.

Puanlama

Jüriler kat edilen mesafe ve stillere göre puanlama yaparlar. K noktasına atlayabilen yarışmacı 60 puan kazanır. K90 tepesinde 2, K120 tepesindeyse metre başına 1,8 puan eklenir ya da çıkartılır. Beş jüri üyesi aynı zamanda 20 puan üzerinden stilleri de değerlendirir: Kalkıştaki düzgün vücut duruşu, uçuş, iniş ve uçuş sırasında dengede duran kayaklar. Atlayışın nihai değerlendirmesi mesafeye verilen puanla ortadaki üç stil puanı bir araya getirilerek yapılır. İki atlayışta en yüksek puanı alan yarışçı kazanır.